1. Giriş ve Mikrobiyoloji Tarihi
Prokaryotlar (Yunanca: pro-önce, karyon-çekirdek), zarla çevrili bir çekirdeği ve organelleri olmayan tek hücreli organizmalardır. 3.5 milyar yıl öncesine dayanan fosil kayıtları (Stromatolitler) ile Dünya üzerindeki en eski ve en yaygın yaşam formunu temsil ederler. Biyokütle olarak tüm ökaryotların toplamından fazladırlar.
Tarihsel Gelişim
- Antonie van Leeuwenhoek (1676): Kendi yaptığı basit mikroskopla bakterileri ("Animalcules") ilk gözlemleyen kişidir.
- Louis Pasteur (1860'lar): Spontane jenerasyon (kendiliğinden oluşum) teorisini çürüttü. Fermantasyonu açıkladı. Kuduz aşısını buldu.
- Robert Koch (1880'ler): "Koch Postülatları" ile belirli bir mikrobun belirli bir hastalığa (Şarbon, Tüberküloz, Kolera) neden olduğunu kanıtladı.
- Carl Woese (1977): 16S rRNA analizleri ile yaşamı 3 Domaine ayırarak modern taksonomiyi kurdu: Bacteria, Archaea, Eukarya.
2. Evrimsel Filogenetik
Klasik taksonomideki "Monera" alemi, moleküler biyolojinin gelişmesiyle geçerliliğini yitirmiştir. Arkeler, morfolojik olarak bakterilere benzeseler de, genetik ve biyokimyasal olarak (transkripsiyon, translasyon mekanizmaları) ökaryotlara daha yakındırlar.
ENDOSİMBİYOTİK TEORİ (Lynn Margulis)
Ökaryotik hücrelerin kökenini açıklar. Mitokondrilerin ilkel bir aerobik Alphaproteobacteria'dan, kloroplastların ise fotosentetik bir Cyanobacteria'dan köken aldığı kabul edilir. Kanıtlar:
- Mitokondri ve kloroplastların kendi halkasal DNA'ları vardır.
- Ribozomları 70S büyüklüğündedir (Bakteriyel tip).
- Bakteriyel antibiyotiklere (Kloramfenikol vb.) duyarlıdırlar.
3. Bakteriyel Morfoloji ve Dizilimler
Bakterilerin şekli genetik olarak belirlenir ve hücre duvarı iskelet proteinleri (MreB) tarafından korunur. Bölünme sonrası hücrelerin birbirinden ayrılıp ayrılmaması karakteristik dizilimleri (Arrangement) oluşturur.
A. KOKLAR (Yuvarlak Formlar)
B. BASİLLER VE DİĞERLERİ
4. Hücre Ultrastrüktürü
1. Sitoplazmik Yapılar
- Nükleoid: Zarsız genetik bölge. DNA tek, halkasal ve çift zincirlidir (dsDNA). Histon proteini yoktur (Arkeler hariç). DNA Giraz enzimi ile süper sargılı halde tutulur.
- Ribozom (70S): Protein sentez makinesi. 30S ve 50S alt birimlerinden oluşur. Antibiyotiklerin ana hedefidir.
- Plazmit: Kromozom dışı, kendi kendine eşlenebilen küçük DNA halkaları. Direnç (R) ve virülans genleri taşır.
- İnklüzyon Cisimcikleri (Depo): Volutin (Fosfat), Glikojen (Karbon), Magnetozom (Demir oksit), Gaz Vakuolleri.
- Sitoiskelet: FtsZ (Tubulin homoloğu) ve MreB (Aktin homoloğu).
2. Zarf ve Yüzey Yapıları
- Sitoplazmik Membran: Akıcı mozaik zar. Sterol yoktur (Mycoplasma hariç), yerine Hopanoidler bulunur. ETS ve ATP sentaz buradadır.
- Glikokaliks: Kapsül (sıkı bağlı, fagositozu önler) ve Slime Tabaka (gevşek yapı, biyofilm oluşturur).
- Flagella (Kamçı): Hareket organeli. ATP değil, Proton İtici Güç (PMF) kullanır.
- Pilus (Fimbria): Yüzeylere tutunma ve konjugasyonda gen aktarımı sağlar.
- Endospor: Bacillus ve Clostridium'da görülen, ısıya ultra dirençli uyku modu.
5. Hücre Duvarı ve Gram Boyama
Hücre duvarı, bakteriyi osmotik basınca karşı korur. Ana bileşeni Peptidoglikan (Murein) tabakasıdır. Gram boyama farkı bu tabakanın kalınlığına ve dış zar varlığına dayanır.
Gram Pozitif (+) Duvar
Gram Negatif (-) Duvar
| Özellik | GRAM POZİTİF (+) | GRAM NEGATİF (-) |
|---|---|---|
| Peptidoglikan | Çok Kalın (20-80 nm), Çok katmanlı. | Çok İnce (2-7 nm), Tek katmanlı. |
| Teikoik Asitler | VAR (Duvar stabilitesi, antijenik). | YOK. |
| Dış Membran | YOK. | VAR (Asimetrik lipid tabakası). |
| Lipopolisakkarit (LPS) | YOK. | VAR (Endotoksin - Lipid A içerir). |
| Periplazmik Boşluk | Yok veya çok dar. | Geniş (Enzimler burada bulunur). |
| Porin Kanalları | YOK. | VAR (Madde giriş çıkışı). |
| Gram Reaksiyonu | Kristal Viyoleyi tutar ➔ MOR. | Alkolle boyayı kusar ➔ Safranin ile PEMBE. |
6. Metabolik Çeşitlilik
Sadece O2 varlığında yaşar. SOD (+) ve Katalaz (+) enzimlerine sahiptir. (Örn: Pseudomonas).
O2 toksiktir, öldürür. Koruyucu enzimleri yoktur. Fermantasyon yapar. (Örn: Clostridium).
O2 varsa oksijenli solunum (daha verimli), yoksa fermantasyon yapar. En uyumlu gruptur. (Örn: E. coli).
Düşük O2 seviyesinde (%5-10) üremeyi tercih eder. Yüksek O2 toksiktir. (Örn: Helicobacter).
7. Büyüme ve Sıcaklık
- Psikrofil: Soğuk sever (-5°C ile 15°C). Buzul bakterileri.
- Psikrotrof: Soğuğa dayanır (0°C - 30°C). Buzdolabında gıda bozulması yapar (Örn: Listeria).
- Mezofil: Ilık sever (25°C - 45°C). İnsan patojenlerinin çoğu (vücut ısısı 37°C) bu gruptadır.
- Termofil: Sıcak sever (45°C - 70°C). Kompost yığınları.
- Hipertermofil: Kaynar su sever (80°C+). Genellikle Arkeler (Örn: Sulfolobus).
8. Bakteriyel Genetik ve HGT
Bakteriler haploittir (tek set kromozom). Eşeyli üreme (mayoz) yoktur, ancak genetik çeşitlilik Yatay Gen Transferi (HGT) mekanizmaları ile sağlanır. Bu mekanizma, antibiyotik direncinin yayılmasında ana faktördür.
| Mekanizma | Tanım | Örnek Durum |
|---|---|---|
| Transformasyon | Ortamdaki serbest DNA'nın (ölü bakteriden) alınması. | Griffith Deneyi (Kapsül geni transferi). |
| Transdüksiyon | Bakteriyofaj (virüs) aracılığıyla gen taşınması. | Difteri ve Botulizm toksin genlerinin aktarımı. |
| Konjugasyon | İki canlı bakteri arasında fiziksel temas (Pilus) ile plazmit aktarımı. | Çoklu İlaç Direncinin (MDR) yayılması. |